مرگ من روزی فرا خواهد رسید          روزی از این تلخ وشیرین روزها

انکار نمی کنم

دیروز با یه دسته گل اومده بود به دیدنم   ....

پرسیدم عبرت چیست؟

مهربان ترین امروز هوای دلم  ابری است . برای لحظه ای با تو بودن و برای غوطه ور شدن در اقیانوس پرتلاطم چشمانت یک موج کوچک و یک قایق بادبانی زیبا و یک مهتاب شاعرانه کافیست.

نمیدونم چرا مدتیه که با هم غریبه شده ایم؟ گویی دیگر تو را نمیشناسم.......دیگر زبان نگاهم را نمیفهمی....دیگر موسیقی دوستی را از لابلای کلامت نمیشنوم.....دیگر در دریای زیبای چشمانت امواج مهر را نمیبینم.......غریبه شده ایم با هم!! در چنگال غم اسیر هستم. دریای چشمانم اسیر طوفان سهمگینی شده....گل لبخند بر لبانم پژمرده ....غمین و خسته بر ساحل خیال نشسته ام و به امواج رویا مینگرم.......به دوران زیبای با هم بودنمان میاندیشم .... به شیطنت های دوران دانشجوییمان....گر چه همراه با مشکلاتی بود .......ولی زیباترین بود برای من چون با مهربانی چون تو بودم......پری....چهره ات در آسمان قلبم میخندد و چشمانم با دیدن نگاهت میگرید! آخر گناه من چیست؟ گناه من چیست که پشت حصار بلند سکوت تو تنها و غریب ایستاده ام و مرا راهی به قلعه قلبت نیست!!!!چرا مرا میرانی؟ گناه من چیست؟ نمیدانم ندانسته کی و چگونه قلب مهربانت را شکسته ام؟ اما از گناه من درگذر ....التماس میکنم.....چون محبت تو را با تمام دنیا عوض نمیکنم.......تا کی فریاد سکوت؟ تا کی؟ قصد نداری آنچه را در دلت میجوشد بر زبان بیاوری؟ خسته شدم از این همه سکوت و سردی! گرمای کلام دوستانه ات را میهمان خانه سرد قلبم کن. بیا و همچنان با بزرگواری  خودت گل دوستی را در گلخانه دوستیمان از نو بکار ........مگذار در کوچه های خلوت قلبم دنبال رد پای خاطرات گذشته باشم......گذری کن از کوچه های قلبم  تا عطر حضورت مستم کند. تا بار دیگر کودکان بازیگوش اشک بر مسیر گونه ام بدوند و پروانه های شوق در آسمان قلبم به پرواز در آیند. بیا که تنها هستم و تشنه! تشنه جرعه ای مهر و محتاج ذره ای محبتت! بیا که منتظرم

دریای افکارم دچار طوفان سهمگینی شده..... در این طوفان همچو کشتی به گل نشسته در انتظار معجزه ای زیبا هستم... ماهی های کوچک و زیبای خاطرات با تو بودن در اعماق اقیانوس افکارم به زیبایی جشن گرفته اند و به آن چند ساعت محدود در کنار با تو بودن دل خوش کرده اند.....ستاره دریایی دلم....بیا با من همسفر شو و در جشن این نازی های مرا دعوت به رقصی زیبا در آغوش مهربانت کن........ ای عروسان سپید پوش اقیانوس کجایید؟ تا شاهد یکی شدن ما باشید.بیایید و در بزم عاشقانه ما شما هم پایکوبی کنید.......منتظرم...نگاه عاشقم را بیش از این در انتظار نگذارید...

سلام  باز اومدم با کوله باری از غم و خستگی! اومدم تا درد دل دلم را بر کاغذ سپید بنشانم و  کمی سبک شوم . آمدم  تا بگویم از انتظار خسته شده ام ! آنقدر چشم امید به پنجره آینده دوخته ام که از دیدن متنفرم و خسته شده ام . از بس صبح ها با امید برخاسته و شبها با اشک خفته ام .خسته شده ام ! همه رفته اند. همه...............من مانده ام . تنهای تنها در دیار زندگی . بی یار و یاور بدون تو ...بدون تو که تمام زندگی ام هستی! هر شب با ابریشم خیالت تاریکی را به سپیدی صبح می دوزم  اما ...........اما صبحدم باز هم خبری از تو نیست و آنچه در دستم باقی است جامه ای است از تار تنهایی و پود انتظار بر قامت لحظه ها! چه فایده از عشق گفتن ؟! وقتی تو حتی به غرور ترک خورده من هم اعتنایی نمی کنی. زیر فشار حرفها و طعنه ها پیکر نحیف غرورم  خرد می شود و عجیب است که تو صدایش را نمیشنوی ........به سراغم نمی آیی ! و من ...تنها با چشمانی بارانی از فراق  و قلبی آکنده از اندوه  همچنان به آینده چشم میدوزم  به امید روزی که شاید تو زنگ این خانه را بزنی و باز گردی در باتلاق نا امیدی دست و پا میزنم . در انتظارم تا بیایی و دستان لطیف عشق را به سویم دراز کنی و مرا از تنهایی برهانی و با هم به اوج قله خوشبختی پرواز کنیم . مدت هاست که منتظرم.......منتظرم اما از تو خبری نیست . گاهی با خودم میگویم . نکند پایان قدم زدن من در روزهای مه آلود انتظار  سقوط در دره تنهایی باشد  و تو نیایی ! اما نه...... قلب تو مهربانتر از آنست که چشمان منتظر من..رد پای خیس اشک بر گونه هایم ....بلور ترک خورده قلبم و غرور خرد شده ام را ببیند و کاری نکند که تو بیایی ! تو می آیی    ... می دانم  آغوش قلبم گشاده است تا بار دیگر پیکر لطیف کودک عشقت را در خود بفشارد...بیا که فرصت کوتاه است و قاصدک لحظه ها در آغوش نسیم زمان  به تندی از بام عمر من و تو میگذرد . اگر تعلل کنیم روزی خواهد رسید که خزانه عمرمان  از سکه های طلایی دقایق تهی شده و دیگر فرصتی باقی نمانده است . بیا  تا دیر نشده بیا..........

می خواهم تو را توصیف کنم اما چگونه؟ کلمات از وصف تو عاجزند . در قطره های لطیف باران و لابلای گلبرگهای گل سرخ و میان بالهای رنگارنگ شاپرک ها در جستجوی تو هستم . سراغت را از پرستو های مهاجر و قاصدکهای خوش خبر میگیرم و هر روز به دنبال رد نگاهت از کوچه های دلتنگی عبور و عطر یادت را دنبال می کنم . می دانم که تو همچون بهار تا ابد ماندگار و جاودانی.....